Dwa warunki
Obowiązek badania kontrolnego z art. 229 § 2 Kodeksu pracy powstaje, gdy:
- niezdolność do pracy była spowodowana chorobą,
- trwała dłużej niż 30 dni.
Oba muszą być spełnione. 30 dni to za mało — potrzebny jest co najmniej 31. dzień.
Przykłady
| Sytuacja | Badanie kontrolne? |
|---|---|
| Jedno zwolnienie na 35 dni | Tak |
| Zwolnienie na 30 dni | Nie |
| Dwa zwolnienia: 20 dni + kolejne 15 dni, bez przerwy między nimi | Tak — nieprzerwana niezdolność przekroczyła 30 dni |
| Dwa zwolnienia po 20 dni, rozdzielone tygodniem pracy | Co do zasady nie — to dwa odrębne okresy |
| Urlop macierzyński 20 tygodni, bez wcześniejszego L4 | Nie — urlop nie jest niezdolnością z powodu choroby |
| L4 w ciąży przez 40 dni, a potem urlop macierzyński | Tak — przed powrotem do pracy |
| Uraz (np. złamanie), zwolnienie na 45 dni | Zazwyczaj tak — w praktyce dotyczy to także niezdolności po urazie; w razie wątpliwości lepiej skierować na badanie |
Przy nietypowych sytuacjach — przerwa jednodniowa między zwolnieniami, urlop wypoczynkowy wciśnięty między zwolnienia — rozstrzygnięcie zależy od okoliczności. W razie wątpliwości bezpieczniej skierować pracownika na badanie kontrolne niż ryzykować dopuszczenie do pracy bez aktualnego orzeczenia.
Kiedy przeprowadzić badanie
Przed powrotem do pracy. Pracownik nie powinien zostać dopuszczony do pracy, dopóki nie otrzyma orzeczenia o braku przeciwwskazań. Najlepiej umówić badanie na ostatnie dni zwolnienia albo pierwszy dzień po jego zakończeniu.
Po co to badanie
Lekarz ocenia, czy przebyta choroba nie wpływa na zdolność do pracy na dotychczasowym stanowisku. Jeśli pracownik ma wrócić na inne stanowisko, z innymi czynnikami — w grę wchodzi badanie wstępne.
Krótkie zwolnienie a badania okresowe
Zwolnienie krótsze niż 31 dni nie wywołuje badania kontrolnego. Nie przesuwa też terminu badania okresowego — ten wynika z orzeczenia.